Ezop - Umysł niewieści nie ma stałości - Historia wersji

Mateusz: Utworzono nową stronę "

2021-02-23T11:42:58Z

Utworzono nową stronę "<div class="prp-pages-output" lang="pl"> <p><span><span class="ws-pagenum ws-noexport" id="Str_373" style="display:none;margin:0;padding:0" title="Strona:PL Chrzanowski..."

Nowa strona
<div class="prp-pages-output" lang="pl">
<p><span><span class="ws-pagenum ws-noexport" id="Str_373" style="display:none;margin:0;padding:0" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/373">[<b><a href="/wiki/Strona:PL_Chrzanowski_Ignacy_-_Biernata_z_Lublina_Ezop.djvu/373" class="prp-pagequality-1" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/373">373</a></b>]</span></span>
</p>
<div class="center" style="margin-bottom:20px; width:auto; margin-left:auto; margin-right:auto;"><b>178. Umysł niewieści nie ma stałości.</b></div>
<div class="poem">
<p><span class="_tb"> </span>Mąż z żoną w małżeństwie trwali<br>
I barzo się miłowali;
</p>
</div> <span><span class="ws-pagenum ws-noexport" id="Str_374" style="display:none;margin:0;padding:0" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/374">[<b><a href="/wiki/Strona:PL_Chrzanowski_Ignacy_-_Biernata_z_Lublina_Ezop.djvu/374" class="prp-pagequality-1" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/374">374</a></b>]</span></span><div class="poem">
<p>Kożdy z nich o sobie trzymał,<br>
Iż po drugim żyw być nie miał.<br>
<span class="_tb"> </span>Owa pierwej mąż umarł był, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="5">       5</span>
<br>
Żonę po sobie zostawił,<br>
Która go tak żałowała,<br>
Nigdy płakać nie przestała.<br>
Ale juś i po pogrzebie<br>
<span class="_tb"> </span>Siedziała zawżdy przy grobie,<br>
We dnie, w nocy rzewno płacząc, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="10">       10</span>
<br>
Szaty drąc, włosy targając.<br>
<span class="_tb"> </span>Więc się wonczas przygodziło:<br>
Łotra obieszono było,<br>
Którego król strzec rozkazał, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="15">       15</span>
<br>
Aby go nikt nie zejmował.<br>
<span class="_tb"> </span>A gdy go strzegł żołnierz jeden,<br>
A już był minął pierwszy dzień,<br>
W nocy u szubienic siedząc,<br>
Począł tamo barzo pragnąć. <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="20">       20</span>
<br>
<span class="_tb"> </span>I usłyszał miedzy groby<br>
Wielki płacz, ciężkie żałoby,<br>
A i światło tamże uźrzał<br>
I k temu się grobu udał.<br>
<span class="_tb"> </span>I nalazł niewiastę płacząc <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="25">       25</span>
<br>
A swoje włosy targając;<br>
Płakania jej nie przeraził,<br>
Jedno u niej picia prosił.<br>
<span class="_tb"> </span>Napiwszy się, szedł precz od niej,<br>
Patrzyć zasię ponocki swej; <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="30">       30</span>
<br>
A rozmyślał, siedząc sobie,<br>
O tej niewiasty żałobie.<br>
<span class="_tb"> </span>A potym więc nocy drugiej<br>
Szedł się takież napić do niej,
</p>
</div> <span><span class="ws-pagenum ws-noexport" id="Str_375" style="display:none;margin:0;padding:0" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/375">[<b><a href="/wiki/Strona:PL_Chrzanowski_Ignacy_-_Biernata_z_Lublina_Ezop.djvu/375" class="prp-pagequality-1" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/375">375</a></b>]</span></span><div class="poem">
<p>Aż naczął z nią cudnie mówić, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="35">       35</span>
<br>
Ciężki jej żal słowy cieszyć.<br>
<span class="_tb"> </span>A gdy ją tako namawiał,<br>
Płacz jej znienagła ustawał,<br>
Aż więc tak z sobą mówili<br>
I małżeństwo popełnili. <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="40">       40</span>
<br>
<span class="_tb"> </span>Byli tam społem weseli,<br>
Wszytkiej tuhy zapomnieli,<br>
Żywych rzeczy sprawowali,<br>
Umarłych nie wspominali.<br>
<span class="_tb"> </span>Więc żołnierz ku straży się wezbrał, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="45">       45</span>
<br>
Łotra wisząc już nie zastał;<br>
Bo go przyjaciele zjęli,<br>
Aby go wżdy pochowali.<br>
<span class="_tb"> </span>Onemu się serce zlękło,<br>
Abowiem mu o gardło szło; <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="50">       50</span>
<br>
Do grobu tedyż przybieżał,<br>
Niewieście tę rzecz powiedział,<br>
<span class="_tb"> </span>Prosząc, aby mu poradziła,<br>
„Przy gardle mię ostawiła;<br>
„Bowiem mię król za to da<sup id="cite_ref-1" class="reference"><a href="#cite_note-1">[1]</a></sup> ściąć, <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="55">       55</span>
<br>
„Iżem łotra dopuścił zjąć“.<br>
<span class="_tb"> </span>Ona hnet się domyśliła<br>
A tako mu poradziła:<br>
„Tego z grobu wziąć musiwa,<br>
„Miasto łotra, zawiesiwa“. <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="60">       60</span>
<br>
<span class="_tb"> </span>Obiema sie to spodobało<br>
I takoż sie potym zstało:<br>
Trupa z grobu obiesili,<br>
Potem z sobą społem byli.
</p>
</div> <span><span class="ws-pagenum ws-noexport" id="Str_376" style="display:none;margin:0;padding:0" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/376">[<b><a href="/wiki/Strona:PL_Chrzanowski_Ignacy_-_Biernata_z_Lublina_Ezop.djvu/376" class="prp-pagequality-1" title="Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/376">376</a></b>]</span></span>
<div class="poem">
<p><span class="_tb"> </span>Barzoć krótki płacz niewieści: <span style="font-size:90%;color:#666;float:right" id="65">       65</span>
<br>
Nie płaczeć, ale sie pieści;<br>
A kto sie jedno nie leni,<br>
Natychmiast jej umysł zmieni.
</p>
</div>
</div>